Witaj

  • Ulubionia cyfra: 8

odsetki ustawowe 2018, zmiany prawa

Paweł Stobrawa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Paweł Stobrawa
Biskup tytularny Aeki
Caritati confisus sum
Zawierzyłem Miłości
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 22 kwietnia 1947
Zborowskie
Biskup pomocniczy opolski
Okres sprawowania od 2003
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 20 maja 1973
Nominacja biskupia 16 kwietnia 2003
Sakra biskupia 14 maja 2003
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 14 maja 2003
Miejscowość Opole
Miejsce kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła
Konsekrator Alfons Nossol
Współkonsekratorzy Jan Bagiński
Jan Kopiec

Paweł Stobrawa (ur. 22 kwietnia 1947 w Zborowskiem) – polski duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy opolski od 2003.

Życiorys

Urodził się 22 kwietnia 1947 w Zborowskiem. W 1961 rozpoczął naukę w Niższym Seminarium Duchownym w Gliwicach. Po rozwiązaniu szkoły przez władze państwowe naukę kontynuował w Liceum Ogólnokształcącym im. Adama Mickiewicza w Lublińcu, gdzie w 1966 złożył egzamin dojrzałości. W latach 1966–1973 studiował w Wyższym Seminarium Duchownym w Nysie. W trakcie studiów odbył przymusową dwuletnią służbę wojskową[1]. Święceń prezbiteratu udzielił mu 20 maja 1973 w katedrze opolskiej miejscowy biskup diecezjalny Franciszek Jop[1][2]. Inkardynowany został do diecezji opolskiej[3].

Pracował jako wikariusz, w latach 1973–1978 w parafii św. Mikołaja w Pyskowicach, następnie w latach 1978–1980 w parafii św. Katarzyny w Toszku. W 1991 został proboszczem parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Opolu[1]. Od 1992 był kapelanem rzemieślników, w 1994 został dziekanem dekanatu opolskiego. W 1992 został członkiem kolegium konsultorów, a w 1996 rady duszpasterskiej. W 2000 wszedł skład diecezjalnej komisji ds. budowy kościołów i budynków kościelnych. W 2000 otrzymał godność kapelanem Jego Świątobliwości[3].

W latach 1980–1991 był zatrudniony w Wyższym Seminarium Duchownym w Nysie. Od 1980 do 1986 pełnił funkcję dyrektora ds. administracyjno-gospodarczych, następnie od 1986 do 1991 był wicerektorem seminarium[1].

16 kwietnia 2003 papież Jan Paweł II mianował go biskupem pomocniczym diecezji opolskiej ze stolicą tytularną Aeca[3][4]. Święcenia biskupie otrzymał 14 maja 2003 w kościele Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Opolu[5][1]. Udzielił mu ich arcybiskup Alfons Nossol, biskup diecezjalny opolski, w asyście biskupów pomocniczych opolskich: Jana Bagińskiego i Jana Kopca[2]. Jako zawołanie biskupie przyjął słowa „Caritati confisus sum” (Zawierzyłem Miłości)[6].

W ramach Konferencji Episkopatu Polski został członkiem Rady ds. Migracji, Turystyki i Pielgrzymek oraz Komisji ds. Misji[6].

Przypisy

  1. a b c d e W. Segeth, S. Segeth: Życiorys biskupa Pawła Stobrawy. zborowskie.info. [dostęp 2013-08-20].
  2. a b Paweł Stobrawa (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2013-08-20].
  3. a b c Nomina di Ausiliare di Opole (Polonia) (wł.). press.vatican.va, 2003-04-16. [dostęp 2014-09-20].
  4. Ks. Paweł Stobrawa nowym biskupem pomocniczym diecezji opolskiej. ekai.pl, 2003-04-16. [dostęp 2013-08-20].
  5. Opole: święcenia biskupie ks. Pawła Stobrawy. ekai.pl, 2003-05-14. [dostęp 2013-08-20].
  6. a b Paweł Stobrawa na stronie Konferencji Episkopatu Polski. episkopat.pl. [dostęp 2017-02-02].
forumbudowlane.pl, torby ekologiczne, stomatolog Nowa Huta

Social

Menu