Witaj

  • Ulubionia cyfra: 5

wpisy o wszystkim, niemiecki bródno

Mistrzostwa Polski w piłce nożnej (1923)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mistrzostwa Polski 1923
1922 (1924)
1925
Szczegóły rozgrywek
Termin 12 sierpnia 1923 –
4 listopada 1923
Liczba zespołów 8
Liczba meczów 27
Stadiony (w 8 miastach)
Bramki 142 (5,26 na mecz)
Mistrz Polski Pogoń Lwów (2. tytuł)
Król strzelców Mieczysław Batsch (17 goli[1])
Okręgi piłkarskie biorące udział w MP 1923.
Lokalizacja siedzib klubów, grających w fazie finałowej mistrzostw Polski 1923.

Mistrzostwa Polski w piłce nożnej 1923 – 4. edycja oficjalnych mistrzostw Polski w piłce nożnej mężczyzn, a trzecia dokończona oraz zakończona wyłonieniem zwycięzcy (mistrzostwa Polski 1920 zostały bowiem przerwane na skutek trwającej wojny polsko-bolszewickiej). Organizatorem rozgrywek był Polski Związek Piłki Nożnej (PZPN). Całą rywalizację przeprowadzono systemem mieszanym (quasi ligowym) w roku kalendarzowym 1923, jako sezonie (tzw. cyklem "wiosna-jesień").

Zmagania decydującej fazy mistrzostw (fazy finałowej) trwały 84 dni – od 12 sierpnia 1923 do 4 listopada 1923. W 27 spotkaniach (w tym 1 z dogrywką) - rozegranych w jej ramach - formalnie uzyskano 142 bramki, co daje średnią 5,26 gola na mecz. Trzeba jednak zaznaczyć, że po zakończeniu zmagań grupowych, ze względu na uchybienia formalne Iskry Siemianowice (gra w tej drużynie piłkarzy niezgłoszonych do rozgrywek i o niewyjaśnionym statusie narodowościowym) anulowano wyniki jej czterech spotkań (Iskra–ŁKS 2:3, Iskra–Wisła 2:3, Wisła–Iskra 8:3, Warta–Iskra 4:0), zamieniając je na walkowery 5:0 dla rywali (w przypadku dwóch pozostałych meczów tego zespołu utrzymano rezultaty z boiska, bowiem były one korzystniejsze dla przeciwników, niż walkowery). Faktycznie na boiskach padło więc 147 bramek (średnio: 5,44 gola na mecz). Tytuł mistrza Polski po raz drugi z rzędu wywalczyła Pogoń Lwów, a koronę króla strzelców - jej zawodnik - Mieczysław Batsch, zdobywca 17 trafień[2]. Nie ustalono jednak autorów 14 bramek (7 dla Warty, 4 dla Polonii i 3 dla Wisły).

Podczas 4. Walnego Zgromadzenia PZPN, zorganizowanego w dniach 25–26 lutego 1923 w Krakowie w poczet jego członków przyjęto dziewiąty okręg – Toruński OZPN (wydzielony z okręgu poznańskiego). Z uwagi na fakt, że jego władze nie zdążyły dokonać klasyfikacji klubów, jego reprezentanta nie dopuszczono do fazy finałowej mistrzostw (ostatecznie w sezonie 1923 nie przeprowadzono w nim nawet mistrzostw okręgowych)[3]. Dlatego - podobnie jak sezon wcześniej - do bezpośredniej walki o tytuł mistrza Polski stanęło osiem drużyn. Wzorem wcześniejszych sezonów regulamin rozgrywek przewidywał walkę o tytuł mistrzowski w cyklu "wiosna-jesień" oraz w dwóch fazach: okręgowych mistrzostwach Klasy A i ogólnokrajowym turnieju finałowym. W obydwu z nich grano systemem ligowym – „każdy z każdym, mecz i rewanż”. Po raz drugi turniej finałowy przeprowadzono w dwóch równorzędnych grupach (tym razem wschodniej i zachodniej), a ich zwycięzcy zagrali między sobą finałowe spotkania o tytuł mistrza Polski (w formule pucharowego dwumeczu "u siebie i na wyjeździe"). Z uwagi na wygranie po jednym pojedynku przez każdą z drużyn, koniecznym stało się zorganizowanie dodatkowego meczu na neutralnym terenie (nie obowiązywała wówczas zasada o różnicy strzelonych goli). Wywalczenie tytułu mistrza Polski nie dawało gwarancji występu w fazie finałowej następnej edycji.

Faza eliminacyjna

Faza finałowa

Etap pierwszy

Tabela końcowa grupy zachodniej

M Nazwa klubu Mecze Punkty Bramki
1. Wisła Kraków 6 9 20:6
2. Warta Poznań 6 8 20:9
3. ŁKS Łódź 6 7 21:11
4. Iskra Siemianowice 6 0 1:36

Tabela końcowa grupy wschodniej

M Nazwa klubu Mecze Punkty Bramki
1. Pogoń Lwów 6 12 42:3
2. Polonia Warszawa 6 8 24:12
3. Lauda Wilno 6 3 4:26
4. WKS Lublin 6 1 1:30

Legenda:


Awans do finałowego dwumeczu o mistrzostwo Polski.

Finał

Finałowy dwumecz o tytuł mistrza Polski 1923, pomiędzy zwycięzcami obydwu grup fazy finałowej:

14 października 1923
?:?
Pogoń Lwów 3 : 0
(1:0)
Wisła Kraków Park sportowy, Lwów  
Wa. Kuchar Gol 39'64'
Garbień Gol 62'
Raport
Sędzia: Rząsa

21 października 1923
14:30
Wisła Kraków 2 : 1
(1:0)
Pogoń Lwów Stadion Wisły, Kraków  
Reyman Gol 17'
W. Kowalski Gol 61'
Raport Gol 63' Wa. Kuchar Widzów: 4 000
Sędzia: Rząsa

Stan rywalizacji w dwumeczu: 1:1 (bilans bramowy nie miał znaczenia)


Dodatkowe spotkanie o mistrzostwo rozegrane na neutralnym stadionie w Warszawie:

4 listopada 1923
?:?
Pogoń Lwów 2 : 1 pd.
(1:0, 1:1)
Wisła Kraków boisko w Parku Sobieskiego na Agrykoli, Warszawa  
Wa. Kuchar Gol 44'
Garbień Gol 118'
Raport Gol 46' Reyman
(lub W. Kowalski)
Widzów: 5 000
Sędzia: Artur Marczewski (Łódź)

Simple gold crown.svg Mistrzem Polski w sezonie 1923 została Pogoń Lwów.

Najlepsi strzelcy

Bramki Zawodnik Drużyna
17 Mieczysław Batsch Pogoń Lwów
10 Józef Garbień Pogoń Lwów
9 Wacław Kuchar Pogoń Lwów

Ciekawostki

  • Podczas 4. Walnego Zgromadzenia PZPN żarliwie dyskutowano o zmianie systemu rozgrywania mistrzostw kraju (utworzenie ogólnopaństwowej ligi, za którą optował Adam Obrubański), jednak ostatecznie zdecydowano się na niedokonywanie zmian[3];
  • W rozegranym 13 maja 1923 spotkaniu o mistrzostwo Klasy A okręgu lwowskiego Pogoń Lwów rozgromiła w Stanisławowie tamtejszą Rewerę aż 21:1[3];
  • Po raz pierwszy w historii Cracovia nie wygrała mistrzostw Klasy A okręgu krakowskiego (lepsza okazała się Wisła), przez co nie zakwalifikowała się do ogólnopolskiego turnieju finałowego mistrzostw kraju. Jednak dzięki temu, we wrześniu i październiku 1923 mogła udać się w trzytygodniowe tournée zagraniczne po Hiszpanii, podczas którego zagrała m.in. z FC Barceloną oraz Realem Madryt[3][4];
  • W fazie finałowej mistrzostw Polski 1923 zespół Pogoni Lwów zdobył średnio 5,33 gola na mecz, co jest najlepszym tego typu osiągnięciem w historii mistrzostw Polski[2];
  • Faktycznie, w fazie finałowej mistrzostw Polski 1923 zdobyto 147 goli. Jednak 25 z nich padło w czterech spotkaniach zweryfikowanych później, jako walkowery (5:0). Stąd wzięła się różnica 5 bramek, pomiędzy oficjalnymi statystykami, a rzeczywistą liczbą trafień[2].

Klasyfikacja medalowa po MP 1923

Klub Gold medal with cup.svg Silver medal with cup.svg Bronze medal with cup.svg
1. Pogoń Lwów Increase2.svg 2 0 0
2. Cracovia Decrease2.svg 1 0 1
3. Warta Poznań 0 1 2
4. Polonia Warszawa 0 1 1
5. Wisła Kraków Increase2.svg 0 1 0
6. ŁKS Łódź Decrease2.svg 0 0 1

Zobacz też

Przypisy

  1. Królowie Strzelców Mistrzostw Polski, 90minut.pl [dostęp 2017-11-25] (pol.).
  2. a b c Gowarzewski A. i inni: Liga Polska (Encyklopedia piłkarska Fuji, tom 25). Katowice: Wydawnictwo GiA, 2000, s. 16-17. ISBN 83-88232-02-9.
  3. a b c d Gowarzewski A. i inni: 75 lat PZPN Księga jubileuszowa (Encyklopedia piłkarska Fuji, tom 12). Katowice: Wydawnictwo GiA, 1994, s. 24-25. ISBN 83-902751-1-2.
  4. 1923 mecze towarzyskie (pol.). wikipasy.pl. [dostęp 2011-01-02].

Bibliografia

  • Gowarzewski A. i inni: Liga Polska (Encyklopedia piłkarska Fuji, tom 25). Katowice: Wydawnictwo GiA, 2000, s. 1-216. ISBN 83-88232-02-9.
  • Gowarzewski A. i inni: 75 lat PZPN Księga jubileuszowa (Encyklopedia piłkarska Fuji, tom 12). Katowice: Wydawnictwo GiA, 1994, s. 1-199. ISBN 83-902751-1-2.
  • Gowarzewski A. i inni: Album 80 lat PZPN (Encyklopedia piłkarska Fuji). Katowice: Wydawnictwo GiA, 2000.
  • Gowarzewski A. i inni: Album 90 lat PZPN (Encyklopedia piłkarska Fuji). Katowice: Wydawnictwo GiA, 2010.
  • Hałys J.: Polska Piłka Nożna. Kraków: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1986, s. 1-995. ISBN 83-03-00804-8.
płaca minimalna 2019, torby ekologiczne, stomatolog Nowa Huta

Social

Menu