Witaj

  • Ulubionia cyfra: 9

http://grochal.pl, http://etel.com.pl

Klub 100

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Ten artykuł dotyczy polskiego klubu 100. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Lucjan Brychczy (z piłką) jest rekordzistą pod względem liczby bramek zdobytych w jednym klubie.
Paweł Brożek to jedyny grający obecnie w ekstraklasie członek klubu setników.

Klub 100, klub setników – tradycyjna nazwa listy piłkarzy, którzy podczas swojej kariery zdobyli 100 lub więcej bramek w rozgrywkach o mistrzostwo Polski.

Opis zestawienia

Lista została spopularyzowana dzięki ukazującym się co pół roku Skarbom Kibica Przeglądu Sportowego, zawierającym listę zdobywców co najmniej 100 bramek w rozgrywanej w latach 1927–39 oraz od 1948 zmieniającymi się często systemami ekstraklasie. Poniższa lista uwzględnia wszystkie gole zdobyte przez zawodników w oficjalnych grach o mistrzostwo Polski, również te zdobyte w sezonach 1921–26 oraz 1946–47, rozgrywanych systemem quasi-ligowym (tak jak w klasycznej lidze grano każdy z każdym, mecz i rewanż, a o pozycji w mistrzostwach decydowała liczba zdobytych punktów, jednak zamiast zasady spadków i awansów rozgrywano co roku eliminacje okręgowe).

Większość danych liczbowych zaczerpnięto z opracowań Andrzeja Gowarzewskiego, który podczas rozstrzygania autorstwa poszczególnych trafień korzystał z największej liczby danych źródłowych, przez kilkadziesiąt lat analizując relacje prasowe, kroniki klubowe, osobiste dzienniki prowadzone przez zawodników i działaczy, wartościując ich rangę i wiarygodność[1] oraz rozmawiając z uczestnikami spotkań mistrzowskich[2]. Na marginesie umieszczono uwagi dotyczące najbardziej popularnych różnic między poniższą listą a innymi jej wersjami.

Pierwszym piłkarzem, który znalazł się na poniższej liście jest Wacław Kuchar – zdobył on swój jubileuszowy punkt 26 maja 1929 w meczu z Czarnymi Lwów[3]. Obecnie w grupie zdobywców co najmniej 100 bramek w mistrzostwach Polski znajduje się 30 zawodników. Liderem zestawienia od 6 czerwca 1965 pozostaje Ernest Pohl (dwie bramki w meczu z Pogonią Szczecin[4]).

Pogrubiono zawodników grających obecnie w ekstraklasie.

Klasyfikacja

(stan na 22 października 2017 r.)

Lp. Zawodnik Lata Kluby Gole Mecze Średnia Uwagi
1. Polska Rzeczpospolita Ludowa Ernest Pol 1954–1967 CWKS Warszawa (43), Górnik Zabrze (143) 186 264 0,70 [5]
2. Polska Rzeczpospolita Ludowa Lucjan Brychczy 1954–1971 CWKS/Legia Warszawa 182 368 0,49
3. Polska Rzeczpospolita Ludowa Gerard Cieślik 1948–1959 Ruch/Chemik/Unia/Unia-Ruch Chorzów 168 237 0,70 [6]
4. Polska Tomasz Frankowski 1992–2013 Jagiellonia Białystok (52), Wisła Kraków (115) 167 302 0,55 [7]
5. II Rzeczpospolita Teodor Peterek 1928–1948 Ruch Hajduki Wielkie/Chorzów 157 192 0,82 [8]
6. Polska Rzeczpospolita Ludowa Włodzimierz Lubański 1963–1975 Górnik Zabrze 155 234 0,66
7. Polska Rzeczpospolita Ludowa Kazimierz Kmiecik 1968–1982 Wisła Kraków 153 304 0,50
8. Polska Rzeczpospolita Ludowa Jan Liberda 1953–1969 Polonia Bytom 145 304 0,48
9. Polska Paweł Brożek 2001– Wisła Kraków (134), GKS Katowice (5) 139 336 0,41 [9]
10. Polska Rzeczpospolita Ludowa Teodor Anioła 1948–1961 KKS/ZZK/Kolejarz/Lech Poznań 138 196 0,70 [10]
11. II Rzeczpospolita Fryderyk Scherfke 1927–1939 Warta Poznań 129 236 0,55 [11]
12. II Rzeczpospolita Henryk Reyman 1923–1933 Wisła Kraków 128 149 0,86 [12]
13. Polska Jerzy Podbrożny 1990–2003 Igloopol Dębica (7), Lech Poznań (48), Legia Warszawa (45),
Zagłębie Lubin (11), Pogoń Szczecin (6), Amica Wronki (1),
Widzew Łódź (4)
122 277 0,43
14. II Rzeczpospolita Józef Nawrot 1926–1939 Cracovia (5), Legia Warszawa (107), Polonia Warszawa (9) 121 193 0,63 [13][14]
Polska Maciej Żurawski 1994–2011 Lech Poznań (19), Wisła Kraków (102) 121 251 0,48
16. II Rzeczpospolita Ernest Wilimowski 1929–1939 Ruch Hajduki Wielkie/Chorzów 117 87 1,34 [15]
17. Polska Rzeczpospolita Ludowa Andrzej Jarosik 1963–1974 Zagłębie Sosnowiec 113 265 0,43
18. Polska Rzeczpospolita Ludowa Grzegorz Lato 1970–1980 Stal Mielec 111 272 0,41
19. Polska Rzeczpospolita Ludowa Andrzej Szarmach 1972–1980 Górnik Zabrze (49), Stal Mielec (60) 109 211 0,52
Polska Piotr Reiss 1994–2013 Lech Poznań 109 328 0,33
21. II Rzeczpospolita Michał Matyas 1929–1948 Pogoń Lwów (99), Polonia Bytom (7) 106 175 0,62
Polska Rzeczpospolita Ludowa Eugeniusz Lerch 1957–1975 Ruch Chorzów (85), ROW Rybnik (21) 106 294 0,36
23. II Rzeczpospolita Wacław Kuchar 1921–1934 Pogoń Lwów 104 200 0,52 [16][17]
Polska Rzeczpospolita Ludowa Eugeniusz Faber 1959–1971 Ruch Chorzów 104 284 0,37
Polska Marek Koniarek 1984–1998 Szombierki Bytom (3), GKS Katowice (32),
Zagłębie Sosnowiec (4), Widzew Łódź (65)
104 271 0,38
26. Polska Mariusz Śrutwa 1991–2003 Ruch Chorzów (96), Legia Warszawa (7) 103 281 0,37
27. II Rzeczpospolita Artur Woźniak 1931–1947 Wisła Kraków 102 144 0,71 [18][19]
Polska Rzeczpospolita Ludowa Joachim Marx 1963–1975 Gwardia Warszawa (36), Ruch Chorzów (66) 102 244 0,42
29. II Rzeczpospolita Karol Kossok 1927–1935 1.FC Katowice (29), Cracovia (49), Pogoń Lwów (22) 100 117 0,85 [20]
Polska Marek Saganowski 1995–2016 ŁKS Łódź (36), Orlen Płock (4), Odra Wodzisław Śląski (2),
Legia Warszawa (58)
100 312 0,32

Zobacz też

Przypisy

  1. Andrzej Gowarzewski, Jan Rędzioch: Lech Poznań. 80 lat i jeden rok prawdziwej historii. Katowice: Wydawnictwo GiA, 2003. ISBN 83-88232-11-8.
  2. Gowarzewski (2) 2017 ↓, s. 419.
  3. Gowarzewski (2) 2017 ↓, s. 152.
  4. Andrzej Gowarzewski, Bożena Szmel, Joachim Waloszek: Górnik Zabrze. 60 lat prawdziwej historii (1948-2008). Katowice: Wydawnictwo GiA, 2009. ISBN 978-83-88232-24-4.
  5. W latach 1932–52 oraz 1990–95 pisownia jego nazwiska brzmiała Pohl, jednak przez całą karierę pierwszoligową występował oficjalnie jako Pol.
  6. Wojciech Frączek, Mariusz Gudebski, Jarosław Owsiański: Encyklopedia ekstraklasy, statystyczny bilans 80 sezonów. Warszawa: Fundacja Dobrej Książki, 2015. ISBN: 978-83-86320-65-3, s. 1179.
    Autorzy pozycji przypisują jedną z bramek Cieślika w meczu z Wartą (1 października 1950, 4:0) Eugeniuszowi Kubickiemu, kierując się wskazaniem tego ostatniego jako zdobywcy gola przez cztery ówczesne tytuły prasowe (inny z tytułów wskazał Cieślika).
  7. Niektóre źródła przypisują Frankowskiemu bramkę w meczu z Polonią Bytom (20 listopada 2009, 1:1), choć strzał w światło bramki oddał Dariusz Jarecki, a piłka po jego uderzeniu tylko musnęła stopę uciekającemu od niej Frankowskiemu.
  8. Jedna z bramek została zdobyta w zweryfikowanym jako walkower dla rywali meczu z Polonią Warszawa (6 października 1929, na boisku 2:3).
  9. Niektóre źródła przypisują jedną z bramek Brożka w meczu z Górnikiem Łęczna (30 października 2003, 4:0) Maciejowi Stolarczykowi, choć dobijał on piłkę już za linią bramkową.
  10. Jarosław Owsiański, Tomasz Siwiński: Historia futbolu Wielkopolskiego. Poznań: Zibigrafia, 2013. ISBN: 978-83-64237-00-3, s. 559-571 oraz s. 1267.
    Autorzy pozycji przypisują Aniole dodatkowo jedną z bramek w meczu z AKS Chorzów (17 sierpnia 1952, 4:3), kierując się wskazaniem Anioły jako zdobywcy gola przez trzy ówczesne tytuły prasowe (dwa inne wskazały Janusza Gogolewskiego) oraz osobistymi zapiskami tego ostatniego.
  11. Niektóre źródła przypisują Scherfkemu dodatkowo pięć bramek, których autorem jest w rzeczywistości jego brat Günther.
  12. Łączny bilans w finałach MP (18 meczów, 19 goli) oraz w ekstraklasie (131 meczów, 109 goli).
  13. Łączny bilans w finałach MP (3 mecze, 5 goli) oraz w ekstraklasie (190 meczów, 116 goli).
  14. Jedna z bramek została zdobyta w zweryfikowanym jako walkower dla rywali meczu Legii z Ruchem Hajduki Wielkie (3 września 1933, na boisku 1:4), kolejna w unieważnionym i powtarzanym meczu Polonii z Cracovią (26 maja 1938, 2:3).
  15. Wliczony jako prawdopodobny mecz w barwach 1.FC Katowice z 14 kwietnia 1929 rozegrany pod pseudonimem Pradelok (piłkarz miesiąc później zmienił dotychczasowe nazwisko Pradella na Wilimowski).
  16. Łączny bilans w finałach MP (39 meczów, 54 gole) oraz w ekstraklasie (161 meczów, 50 goli).
  17. Trzy bramki zostały zdobyte w unieważnionym i powtarzanym meczu z Hasmoneą (3 kwietnia 1927, 7:1).
  18. Łączny bilans w ekstraklasie (140 meczów, 102 gole) oraz w finałach MP (4 mecze).
  19. Jedna z bramek została zdobyta w zweryfikowanym jako walkower dla rywali meczu z Cracovią (11 czerwca 1933, na boisku 1:4).
  20. Niektóre źródła przypisują Kossokowi dodatkowo dwie bramki dla 1.FC Katowice, których autorem jest w rzeczywistości jego brat Roman.

Bibliografia

  • Andrzej Gowarzewski: Mistrzostwa Polski. Ludzie (1918-1939). 100 lat prawdziwej historii (1). Katowice: Wydawnictwo GiA, 2017, s. 288.
  • Andrzej Gowarzewski: Mistrzostwa Polski. Mecze – Kluby – Sezony (1918-1939). 100 lat prawdziwej historii (2). Katowice: Wydawnictwo GiA, 2017, s. 432.
  • Wojciech Frączek, Mariusz Gudebski, Jarosław Owsiański: Encyklopedia ekstraklasy, statystyczny bilans 80 sezonów. Fundacja Dobrej Książki Warszawa, 2015. ISBN 978-83-86320-65-3.
jubira-podatki.pl, torby ozdobne, ortodoncja katowice

Social

Menu